Buikdans als meditatie

Afgelopen donderdag hoorde ik van een aantal van mijn leerlingen dat ze het muziekstuk, wat ik gekozen heb om op te buikdansen, veel te langdradig vinden. Anderen vinden juist dat muziekstuk te gek. Ze worden daar heel blij van omdat hun creatieve bron wordt aangeboord. Het is net meditatie.

Wat opvalt is, dat diegenen, die het muziekstuk niet leuk vinden, nog niet zo heel lang buikdansles bij mij volgen. Diegenen die van dat muziekstuk juist heel erg veel houden zitten soms al meer dan een decennia bij mij op buikdansles. En ook zij moeten eerst even een knop omzetten. Zoals je dat ook bij het mediteren doet.

Zij hebben ondertussen geleert om in het hier en nu te springen en gewoon te buikdansen. Ze hebben in mijn buikdanslessen al veel ervaring opgedaan met zichzelf. Ze hebben hun creatief vermogen ontwikkelt. Dat kan namelijk wel groeien. Buikdans als meditatie dient als ingang.

Leuk vind ik dan de interactie tussen deze vergevorderde buikdanseressen en diegenen die nog niet zo lang bezig zijn. De vergevorderde buikdanseressen geven aan, dat ze in het begin dit soort muziek ook nog niet mooi vonden. Maar ook dat ze nu niets anders meer willen. Dat ze er juist heel erg van zijn gaan houden.

Het is typische Baladi muziek. Het lied heeft een voortkabbelende melodielijn, die met het ritme is verwoven tot een onlosmakelijk met elkaar verbonden tapijt. Je weet niet waar het begint en waar het eindigt. De muzikanten houden zich aan geen vaste regels. Het is improvisatie. Er word op een manier gespeelt dat de muzikanten elkaar continue blijken te verrassen. Toch erkent de kenner een onderliggende structuur. En diegene die dat nog niet erkent zal zich moeten overgeven net als bij het mediteren.

Bij ons in het westen gaat bijna alles gehaast. Snel moet je zijn en presteren. Continu kijken op de klok. Kloktijd is het tijdsbesef wat heerst. Om in balans te blijven heb je allebei nodig: de kloktijd en de tijdloosheid.

Kom je wel naar de woestijn dan kom je in de tijdloosheid terecht. Dat is een meditatieve ervaring. Hetzelfde bereik je als je naar traditionele Baladi muziek luistert. Nog intensiever word deze ervaring wanneer je daarop buikdanst.

Je hebt veel buikdansmuziek voor westerse oren. Dat betekent dat die muziek meestal snel is en vooral gestructureerd. Dat is muziek om te begrijpen. Deze muziekstukken komen dichtbij wat wij gewend zijn. Je kunt ze makkelijk met bewegingen invullen zonder jezelf te vervelen.  En zonder dat je bang hoeft te zijn dat anderen je buikdans saai zouden kunnen vinden. Op gegeven moment ontdek je dat het er niet om gaat wat anderen vinden.

Ik gebruik traditionele Egyptische buikdans muziek in mijn buikdanslessen. Die wissel ik natuurlijk wel af met wat eenvoudigere Egyptische muziek. Dat om jou als beginner een ingang te geven. Je leert zo een brug te slaan van een muziekstuk wat je herkent naar een muziekstuk wat echt Oriëntaals is.

Mijn concept is: ontspannen en lekker in je lijf komen. Vanuit dat hernieuwde gevoel ga je lekker vrij bewegen op muziek. Ik zorg ervoor dat je de structuur van de muziek leert kennen. Dat zodat je wel een houvast hebt. Toch vraag ik je om vanuit je gevoel naar de muziek te luisteren. Dat je jezelf lekker laat drijven op de muziek alsof je op een luchtbed ligt in het water.

Buikdans beoefen je bij dansjezelfgezond vooral als  buikdans als meditatie. Je duikt de tijdloosheid in. Je komt tot rust. Je doet dit door jouw eigen bewegingen te mogen mengen met buikdansbewegingen.

In het begin van elke buikdansles oefen je basistechnieken. De herhaling van buikdans techniek zorgt ervoor dat ze langzaam maar zeker in vlees en bloed overgaat. Voordat het zo ver is gebruik je eigen bewegingen om vrij te dansen. Als je bij de vrije expressie werkelijk de buikdanstechniek loslaat kom je in trance. Je komt bij een diepere laag in jezelf. Het is een meditatieve ervaring. Soms dans je daarin ook samen.

Als je springt in het hier en nu en je denken loslaat dan drijf je op de muziek. Dan wieg je je heupen en tril je je buik. Je schudt jezelf vrij. Dan kom je er als herboren uit. Voordat je het weet word je ook nog eens verast door een nieuwe beweging. Soms merk je niet eens: dat de buikdanstechniek vanzelf naar boven komt.

Wat een geruststelling, het gaat allemaal wel vanzelf. Voor diegenen die komen om te leren buikdansen is er goed nieuws: terwijl je ontspant, dansend mediteert en soepel word of blijft leer je ook nog heel mooi te buikdansen!

Wanneer voel jij dat je creatieve bron is aangeboort? Wat heb jij daarvoor nodig? Heb je dat ooit eens ervaren?  Of wil je dat graag een keertje meemaken? Of wat helpt jou bij een moeilijk muziekstuk? Heb je wel ooit het idee gehad om de buikdansles als meditatie te zien? Deel het met elkaar. Schrijf onderaan in het kader.

Vond je dit waardevol? Dan zou ik het super tof vinden wanneer je dit zou willen delen.
Je kunt dat doen door op de knoppen onderaan te drukken en het artikel te delen met Face book, Twitter, Google + en LinkedIn. Uiteraard mag je het artikel ook doorsturen.

Opdat jij mag stralen!

xxx

Sabouschka

Over de schrijver
Wanneer je bij Sabouschka les komt nemen dan kom je eindelijk tot rust. Sabouschka combineert een energieke, creatieve geest met een mooie houding en een soepel lichaam.Zij studeerde af als uitvoerend danser en choreograaf. Haar afstudeerproject was een voorstelling die mensen wakker schudde en oproept tot respect van het anders zijn van elk individu. Sabouschka is doordrongen van de authenticiteit van Egyptische buikdans als kunst en zelfexpressie voor de unieke vrouw.Als danser en lichaamsgerichte therapeut weet zij als geen ander mensen in beweging te brengen, van binnen en van buiten. Met die ervaring kan zij met recht stellen dat ze jou als hoogopgeleide vrouw helpt om in alle dynamiek jouw innerlijke rust te vinden: innerlijke rust van waaruit jij weer in beweging en tot expressie komt.
Sa'adia
Door

Sa'adia

op 20 Feb 2015

Wat mij helpt, is proberen om niet te willen en niet te oordelen. Niet 'mooi' willen dansen, niet willen doen wat naar mijn mening zou moeten, niet anderen willen nadoen of behagen. Geen techniekjes willen demonstreren. Niet te veel nadenken. Niet oordelen over mezelf of over de muziek. In het moment zijn en blijven. Dat klinkt zo eenvoudig, maar het is ongelofelijk moeilijk. Het heeft ook lang geduurd voordat ik zover was. Het helpt als ik mezelf de tijd geef om de muziek te ervaren en te ervaren wat de muziek met mij doet. En dan goed naar mezelf te luisteren. Wat voelt voor mij goed op deze muziek. Welke bewegingen vindt mijn lichaam lekker om te maken. Om te voelen en luisteren, sta ik mezelf toe om me af te sluiten van alles. Dat raad ik ook iedereen aan. Draai je weg van je publiek en kies een rustige beweging terwijl je het jezelf gunt om tot jezelf te komen en te voelen. Ik noem dat 'een plek in mezelf waar ik heen kan gaan'. Op die plek is er niets behalve rust, veiligheid, mijn kracht en mijn gevoel. Vanuit die plek kom ik in de muziek en begint de beweging. Soms als een verrassing. Soms ervaar ik ineens enorm veel humor in een stuk dat traag en treurig leek. Soms komt er verdriet los, maar vanuit kracht, dus op een heilzame manier. Zodra ik merk dat ik 'uit de muziek' ga of dat ik begin te denken in plaats van voelen, dat ik te veel wil of oordeel over mezelf. Dan keer ik weer even terug naar die plek in mezelf. Het heeft lang geduurd voordat ik deze rust ontdekte. Ik vond altijd dat ik mijn best moest doen. Het was een grote overwinning om gewoon te durven zijn, zonder te doen, zonder te behagen.

Sabouschka
Door

Sabouschka

op 21 Feb 2015

Geweldig hoe je dat proces beschrijft Sa'adia. De innerlijke rechter ontslaan en niet willen presteren. Je aandacht naar binnen richten en een plek in jezelf creëren waar je naar toe kunt gaan. Dat is ook je vertrekpunt op weg naar je creatieve bron.

Else
Door

Else

op 21 Feb 2015

Het naar binnen gekeerde dansen, oftewel het meditatieve dansen, vind ik heerlijk. Met ogen dicht, of zoals een paar weken geleden met het licht uit. Bijzondere ervaring. Helemaal voor jezelf en toch samen met anderen. Maar helemaal alleen thuis is ook fijn. Ik ga er ook thuis eens mee experimenten, hoe het is om te dansen in het donker. Van jouw video's is "Sabouschka Baladi", die in "ons" zaaltje is opgenomen (op jouw website onder Video's) nog steeds mijn favoriet.

Sabouschka
Door

Sabouschka

op 22 Feb 2015

Fijn dat je het meditatieve buikdansen waardeert. Ja dat was leuk dat we voor de sneeuwvlokken voor het raam gingen buikdansen met het licht uit. Mijn Baladi buikdans in onze studio in Haarlem zie je hier:

Asala
Door

Asala

op 02 Mar 2015

Buikdansles als meditatie Elke buikdansles is voor mij een meditatieve ervaring. Dat begint al met de weerzin om - al dan niet door de regen - op de fiets erheen te reizen na mijn vermoeiende werkdag. Je gaat dan toch maar weer, met het vertrouwen dat elke les je ook in een andere sfeer brengt. De warming up met vele herhalende pasjes helpt me om mijn aandacht weer te kunnen richten en alleen op de pasjes te laten rusten waardoor gedachten aan andere dingen langzaam naar de achtergrond lijken te verdwijnen. Soms word ik op een les uitbundig en vrolijk en soms meer ingetogen. Diverse emoties en gedachten komen tijdens de les tot rust doordat ik de aandacht vol op het dansen zelf richt. Dit klinkt tegenstrijdig, immers dans is actief en rust is rust. Rust tijdens actief dansen is heerlijk om te ervaren, als ik tot het besef ben gekomen dat er volop ruimte is naast al mijn gedachten en emoties. In de loop van een les van twee uur word ik vaak helderder, fysiek sterker en vrolijk. Ik voel mijn voeten weer contact maken met de vloer. Het is een dankbare vorm van een meditatief proces. De authentic movements les ervaar ik als een complete verdieping, zo stil maar ook zo krachtig wordt het innerlijk geleid. In de 1e fase lig ik, ik hoef niets en ik doe niets. In de 2e fase, als het lied wordt gedraaid, doet mijn lichaam het werk. Dit kan soms leiden tot nieuwe ervaringen die in het 3e lied op de muziek ontdekt worden. Wat mij betreft mag dit elke les onderdeel worden. ( de tijd is daar echter te kort voor.)

Sabouschka
Door

Sabouschka

op 02 Mar 2015

Mooi hoe je het beschrijft Asala, dat je eerst even een obstakel gaat overwinnen door naar de buikdansles te gaan - ook als het regent en je moe bent. Hoe je dan je aandacht verplaatst naar de bewegingen waardoor je hoofd rustig word. Tegengestelde emoties tegelijkertijd ervaren kunnen zeer herstellend werken. Interessant hoe je dat beschrijft. Het is dan net als vroeger: kinderen weten nog aan welke emoties ze behoefte hebben om weer in balans te komen. Ze spelen en zoeken ze daardoor op. Wij spelen met bewegen op muziek. Dan komen ook die emoties in je op die je net nodig hebt als tegenwicht na een lange werkdag. Dat kan inderdaad de ene keer uitbundig en vrolijk en de andere keer ingetogen zijn. Fijn hoe je de authentic movement les beschrijft. Dat klopt het is niet helemaal mogelijk om dit elke buikdansles te doen. Al is het ook mijn lievelings manier van lesgeven. Een vooruitkijk voor jou: in de dansretraite op Kreta zullen we veel authentic movement doen.

Reactie plaatsen